‘Somberste miljoenennota sinds Tweede Wereldoorlog’ schrijft RTLZ vandaag op haar website. Het is de somberste sinds de Tweede Wereldoorlog. Grote bezuinigingen na 2011, en de huizenprijzen zullen verder blijven dalen. Zware ingrepen lijken onvermijdelijk. Jawel, het kabinet zal enorm gaan bezuinigen, want dat is nodig om de rekening van de crisis te betalen. Het afgelopen crisisjaar kost de Nederlandse Staat een vermogen aan misgelopen belastinggeld, werkloosheidsuitkeringen en de miljardensteun in de financiële sector. Het kabinet moet daarom tientallen miljarden bezuinigen: en dat zal jarenlang zorgen voor minder koopkracht.

Dan wat stukjes achtergrondinformatie van voor de crisis, om nooit meer te vergeten:

'In de jaren voor het aantreden van Balkenende IV in februari 2007 heeft Nederland zijn uitgangspositie verbeterd'. De overheidsfinanciën zijn in de jaren aanzienlijk beter geworden. Waar in 2003 het begrotingstekort boven de kritieke 3 procent BBP uitkwam, was er bij het aantreden van het huidige kabinet Balkenende in februari 2007 nog maar sprake van een klein tekort (van 0,2 procent BBP). Ook de economische situatie is verbeterd. De economie groeit gestaag en het aantal banen neemt toe. (Bron: ministerie van financiën 2007)

Balkenende en Bos steken 10 miljard extra in een hoogconjunctuur! In een eerdere bijdrage lieten we zien dat de conjunctuur in de open Nederlandse economie sterk parallel loopt aan - en misschien wel bepaald wordt door - de ontwikkeling van de wereldhandel. Als je dit eenmaal hebt vastgesteld, bestaat er eigenlijk geen reden meer om je druk te maken over een kabinet dat op de top van de hoogconjunctuur de economie een impuls van 10 miljard euro toedient. Maar het blijft interessant er even bij stil te staan. Bron: NRC 25-6-2007)

Indien een staat, een land, wordt geconfronteerd met grote werkloosheid dan is het er de regering alles aan gelegen dit probleem met grootste voortvarendheid op te lossen. Dit doet zo’n regering dan allereerst en vooral door een ‘behoefte’ te creëren. Een behoefte aan een (nieuwe) dienst of product. Bij het bedenken van zulks een nieuwe behoefte is het niet van belang of die behoefte ook daadwerkelijk aanwezig is. Mensen, burgers, moeten slechts geloven dat die behoefte bestaat. Middels meest verfijnde propagandatechnieken proberen regeringen dit doel te bereiken. In voorkeur bij jongeren, omdat zij door een gebrek aan (levens)ervaring de minste weerstand kunnen bieden aan het gebodene, en regeringen het langst van hen kunnen profiteren. "Jong geleerd, oud gedaan".

De klimaatopwarming veroorzaakt door menselijk handelen is hier een tekenend voorbeeld van. Regeringsleiders, wetenschappers en milieugroeperingen schreeuwen dat de aarde aan dit onheil ten onder gaat, en dat (onder meer) daarom tot een gloeilampverbod is besloten. Door dit verbod worden mensen verplicht duurdere andersoortige lampen te kopen, waardoor vele werknemers in deze andersoortige lampenfabrieken een baan zullen kunnen vinden. Maar een garantie of de wereldbol ook maar een honderdste graadje af zal koelen door het verbod durft niemand te geven.

Phil Chapman, geofysicus en ruimtevaartingenieur, was de eerste Australische NASA astronaut. Hij gelooft stellig dat de aarde helemaal niet zal opwarmen maar dat ze juist een nieuwe ijstijd tegemoet gaat. Indien hij (naast vele andere wetenschappelijke sceptici) gelijk heeft, en regeringen eveneens met het nut van het gloeilampverbod, dan zal het gloeilampverbod om deze reden het aanbreken van een nieuwe ijstijd juist extra bespoedigen.