In voorbeeld: wat als een ex- vakbondsleider vlak voor verkiezingen (80er jaren) uitroept dat "er slechts over zijn lijk aan de WAO getornd gaat worden", maar bijna de dag na zijn aanstelling tot minister- president zegt dat hij zich heeft laten ‘bijpraten’ en hij die WAO toch écht moet aanpakken? Deze minister- president heeft dus duidelijk gelogen tegen zijn baas (de kiezer) en door dit liegen steelt hij feitelijk het geld uit de zakken van de WAO-er die juist omwille van deze uitspraken van de ex- vakbondsleider op hem gestemd heeft. Voor een goed begrip: het gaat er in dit geval dus niet om of de WAO al dan niet aangepakt moest worden, het gaat er enkel om dat je tegen de kiezer iets anders zegt dan wat je gaat doen. En als een ander dan moet betalen voor jouw leugen? En als je dan ook nog eens minister- president geworden bent door die leugen?

Vergelijk het maar eens met de directeur- eigenaar van een groot bedrijf die je op een dag belt met de mededeling dat je bij hem 1.000 euro per maand meer kunt verdienen dan bij je huidige baas. Je zegt je huidige baan op en vertrekt, totdat na een paar maanden je nieuwe baas zegt ‘dat hij zich heeft laten bijpraten’ en dat die 1.000 euro er toch weer afmoeten. Als jullie een contract hebben zal deze werkgever zich voor de rechter moeten verantwoorden, en indien het een groter bedrijf betreft zullen de media op zeker ‘moord en brand’ roepen. Maar een minster- president? Een minister? Een kamerlid? Nee, die kunnen zomaar roeptoeteren wat ze willen en hoeven daar nimmer verantwoording voor af te leggen. Want verantwoording afleggen ‘in de kamer’ = géén verantwoording afleggen! (De slager die het eigen vlees keurt)

Ethisch criminelen, plussant vermogende ethisch criminelen…

Politici, nationaal en lokaal, riante wachtgeldregelingen, riante onkostenvergoedingen, riante bijbaantjes, riante follow- up baantjes, riante vakanties, riante ziekteverlof regelingen, en riante beloningen voor ‘geleverde prestaties’.