Externe nieuwsflits
"De toekomst zal een totale ramp zijn met een ineenstorting van ons kapitalistische systeem zoals we dat nu kennen". Farrell concludeert tenslotte: “Amerikaans Kapitalisme is een verdwaalde ziel... we verloren ons morele kompas ... De komende ineenstorting is het einde van een 'onvermijdelijke' historische cyclus die alle grote rijken achtervolgd tot hun graven . Verlaag uw levensstijl verwachtingen, vertrouw niemand, zelfs de media niet". Artikel hier.
Breadcrumbs
Login Form
Reclame
Artikel database
| Stevie Ray Vaughan: "The Sky is Crying" |
 |
 |
| Muziek - Blues |
| Geschreven door Bertus |
| dinsdag, 11 november 2008 16:24 |
 Stevie Ray Vaughan was een van de top gitaristen van zijn generatie. Hij werkte zich op vanuit donkere achterbuurten om uiteindelijk als een heldere komeet aan het blues-rock firmament te schitteren. In het begin van de 80er jaren was zijn succes werkelijk astronomisch.
Technisch was het een virtuoos. Zijn ‘speedtechniek’ was als dat van een heldere bliksemschicht en daarbij was hij ook een meester in het creëren van explosieve geluidseffecten in navolging van pionier Jimi Hendrix…
In essentie een blues traditionalist, speelde hij zijn solo’s in een stijl die een muziekcriticus eens omschreef als "een opsomming van egale, lange lijnen Texas blues, sierlijk en met grote zorgvuldigheid ingevuld, "woord na woord."
Dallas was de geboorteplaats van Stevie Ray Vaughan. Hij was het jongere broertje van Jimmy Vaughan, gitarist/zanger van de eveneens zeer succesvolle band "The Fabulous Thunderbirds". Door te luisteren naar de platencollectie van zijn broer met gitaristen als B. B. King, Lonnie Mack en Albert Collins, werd Stevie als vanzelf bewogen zelf ook het instrument ter hand te nemen. In zijn laatste studiejaar verliet hij de high school om zich te vestigen in Austin Texas, alwaar hij in 1975 de bluesband "The Cobras" oprichtte. Weer 2 jaar later stampte hij een complete revue uit de grond, "Triple Threat", welke bij elkaar bleef tot 1981 toen Stevie besloot een wat hardere rockband te gaan formeren.
De nieuwe band, "Double Trouble", samen met Tommy Shannon op basgitaar en and Chris Layton op drums was geboren. Een power trio in kracht vergelijkbaar met ZZ-Top.
Dank zij de goede mond-op-mond reclame speelde deze onbekende band al snel op het Montreux Jazz Festival in Zwitserland. Tijdens dit concert raakte David Bowie zeer onder de indruk van Stevie’s gitaarspel, zo zeer zelfs dat deze hem vroeg om de sologitaarpartijen op zijn volgende album "Lets Dance" in te spelen. Nadat hij ook als ondersteunend gitarist bij de Rolling Stones en Jackson Browne zijn sporen verder verdiende, bracht hij uiteindelijk in 1983 zijn eerste eigen solo album uit: "Texas Flood." Het album werd een succes en Stevie verkocht 500.000 exemplaren en won 2 Grammy nominaties. Het volgende jaar zou zijn band Double Trouble de eerste Grammy winnen in de categorie "best traditional blues recording 1984" met het album "Blues Explosion."
In 1986, -Stevie Ray Vaughan was inmiddels uitgegroeid tot een veelgevraagde meesterbluesgitarist,- begonnen de jaren van al zijn harde werken uiteindelijk te lonen. Met zijn concerten bediende hij een wereldpubliek toen het noodlot reeds na enkele jaren keihard toesloeg. Samen met vier anderen kwam Stevie Ray Vaughan om het leven bij een helikoptercrash nabij East Troy, Wisconsin op 27 Augustus 1990. Stevie werd slechts 35 jaar oud. Eens zei hij tijdens een radio interview "ik denk altijd; ik wacht gewoon op volgende week, volgende maand of volgend jaar, het wordt vanzelf beter dan vandaag".
-Oorspronkelijk was de vlucht niet voor Stevie maar voor zijn vriend Eric Clapton gereserveerd. Op het laatste moment werd door beiden echter van toestel gewisseld. Toch kon ook Eric Clapton het noodlot uiteindelijk niet ontlopen daar hij slechts een paar maanden later zijn 5-jarige zoontje Connor moest afstaan door een val van 200 meter hoog uit een flat. Conner was op slag dood. Eric Clapton heeft toen het liedje "Tears in heaven" geschreven wat veel grammy’s heeft opgeleverd.-
De persoon Stevie Ray Vaughan was door zijn gouden hart een van de laatste mensen onder de mensen. Dit gouden hart is gelukkig vereeuwigd en klinkt voor ons nog altijd door in elke noot die Stevie ooit opgenomen heeft. Ons rest nog slechts te dromen van al het moois dat Stevie niet meer heeft kunnen laten horen. Helaas waren hem, en vooral ons, slechts 35 jaren gegund.
"The Sky Is Crying", Stevie bedankt!
Door Bertus. |
| Laatst aangepast op maandag, 26 januari 2009 22:50 |
Polls
Reclame
